Kısa bir süre blogla ilgilenemedim.
Aslında bütün SOSYAL AĞ hesaplarımı
4 günlüğüne kapattım. Bu yazıyı yazmak bile acı verirken
oradaki işcilerimizin ölürlerken
acısını tarif etmek imkansızdır herhalde.
Çok üzülüyorum.Acımız büyük..
Ama en çok kalbimi
acıtan şu olay;
''İşçiler kimler için öldü?
X-BİZİM İÇİN ÖLDÜLER!
Ne için öldüler?
X-Bizim milyonlarcasını çöpe attığımız ekmek için..'
Bazen o kadar duyarsız oluyoruz ki kime
ne olmuş umurumuzda bile olmuyor!
Acıtıyor canımı!
X-Babam nerede anne...O öldü mü?
Deyişi acıtıyor küçücük çocuğun
Kalbimi yerinden sökecek hale geliyor!
''MAHMUTU ALIN ABİ!BENİ BIRAKIN
O EVLİ ÇOCUĞU VAR KURTARIN ONU!''
Diye haykıran işcimizin sesi acıtıyor canımı...
