Kısa bir süre blogla ilgilenemedim.

Aslında bütün SOSYAL AĞ hesaplarımı

4 günlüğüne kapattım. Bu yazıyı yazmak bile acı verirken

oradaki işcilerimizin ölürlerken 

 acısını tarif etmek imkansızdır herhalde.

Çok üzülüyorum.Acımız büyük..

Ama en çok kalbimi 

acıtan şu olay;

''İşçiler kimler için öldü?

X-BİZİM İÇİN ÖLDÜLER!

Ne için öldüler?

X-Bizim milyonlarcasını çöpe attığımız ekmek için..' 

Bazen o kadar duyarsız oluyoruz ki kime 

ne olmuş umurumuzda bile olmuyor!

Acıtıyor canımı! 

X-Babam nerede anne...O öldü mü? 

Deyişi acıtıyor küçücük çocuğun

 Kalbimi yerinden sökecek hale geliyor!

''MAHMUTU ALIN ABİ!BENİ BIRAKIN 

O EVLİ ÇOCUĞU VAR KURTARIN ONU!''

Diye haykıran işcimizin sesi acıtıyor canımı...